„Pośród zwykłego bagna pretensjonalności i arogancji, samouwielbienia i braku taktu, amerykański prezydent dał przebłysk rozsądku, realizmu i prawdomówności. Z typową dla siebie pogardą, Trump krytykował swojego poprzednika, Joe Bidena, a w swej naiwności chwalił, ach, jakie dobre, intencje Władimira Putina. Ponadto dręczył Zełenskiego, którego naród cierpi z powodu bombardowań Putina, zachwycając się wykwintnym posiłkiem, który podał gościom z Kijowa.