Miejsce nigdy nie mogło być przypadkowe – zawsze musiało być ściśle powiązane z bohaterem. Nie „jakiś barak”, „jakaś tabliczka”, „jakiś budynek”. Po prostu „gdzieś w Auschwitz”, „gdzieś w Dachau”. To musiało być TO miejsce. – Każdy portret jest zaaranżowany indywidualnie, pod los i charakter danej osoby – mówi Stefan Hanke.