«اون شب‌ها دیگه اورژانس، اورژانس نبود. بیشتر شبیه خط مقدم بود. مجروح گلوله‌ای می‌آوردن، همزمان باید حواسمون به این می‌بود که کی داره از پشت سر نگاهمون می‌کنه. بعضی‌ها رو اصلاً ثبت نمی‌کردیم، فقط پانسمان می‌کردیم و می‌فرستادیم برن.»