Во парискиот егзил, 1935, откако успеа да ја напушти Хитлерова Германија, Валтер Бенјамин, еден од најлуцидните, но и најтивките филозофи во тоа време, го напиша прочуениот есеј, со веројатно најдолгиот наслов – „Уметничкото дело во ерата на техничката репродукција”. Тоа што го поттикнало да го напише есејот, во исто време е и причината да емигрира од татковината (во која се роди во 1894 во високограѓанско еврејско семејство во Берлин), имено - подемот на фашизмот не само во Германија, туку и