Тој што денес сериозно размислува за состојбата во светот во само еден месец од новата календарска година, почнува се‘ повеќе да се чуди како големиот филозоф Хегел можеше да верува дека историјата е процес на самопројавување на „светскиот дух” (Weltgeist), кој со „итроста на умот“ (List der Vernunft), наспроти сите кризи, на крајот се преобразува во совршен, „апсолутен ум“.