Λάτρευε το Αχίλλειο, το τοπίο, το νησί. Το μόνο που του καθόταν στο στομάχι ήταν εκείνο το άγαλμα του Θνήσκοντος Αχιλλέως που είχε στήσει στον κήπο η αισθηματίας αυτοκράτειρα της Αυστρίας Ελισάβετ. Μα δεν ήταν ντροπή να διαιωνίζεις έναν ήρωα τη στιγμή της έσχατης αδυναμίας του; Άσε πια εκείνο το άγαλμα του Εβραίου και αντεθνικού ποιητή Χάινριχ Χάινε που τον έδειχνε όταν ήταν πια ραμολί.