زندگی کوچ‌نشینی زمانی بخش بزرگی از جامعه ایران را تشکیل می‌داد. طبق برآوردها، در آغاز قرن بیستم تا ۴۰ درصد جمعیت سبک زندگی کوچ‌نشینی داشتند. امروز تنها حدود یک تا دو درصد همچنان کوچ‌نشین باقی مانده‌اند؛ از جمله خانواده‌هایی مانند مختاری چهاربوری که با حدود ۲۵۰ بز و ۳۰ گوسفند، در سفری دوهفته‌ای میان مراتع پست و چراگاه‌های مرتفع کوچ می‌کنند؛ یکی از معدود مسیرهایی که هنوز با پای پیاده طی می‌شود.