З Лявонам Вольскім мы сустракаемся ў Беларускім моладзевым хабе ў Варшаве. Тут у яго маленькая, але светлая і ўтульная майстэрня. На мальберце - амаль скончаны пейзаж у шэра-блакітных колерах, каля сцяны - яшчэ з дзясятак карцін. Суразмоўца прызнаецца, што ў эміграцыі больш часу стаў надаваць выяўленчаму мастацтву, але музыка па-ранейшаму займае галоўнае месца ў яго творчасці.